Jezioro Narie zachowało pierwszą klasę czystości. By chronić środowisko naturalne skanalizowano większość ośrodków położonych wokół jeziora. W tym samym celu gmina kontynuuje rozpoczętą, w 1997 roku budowę kanalizacji opaskowej wzdłuż jeziora z planowanym podłączeniem miejscowości Bogaczewo, Gulbity, Niebrzydowo, i ośrodków wypoczynkowych. Dzięki inwestycji zostanie uporządkowana gospodarka ściekowa, co w znacznym stopniu zabezpieczy wody podziemne i basen najpiękniejszego na naszym terenie jeziora przed degradacją.
Ci, którzy uwielbiają podglądać przyrodę, mogą mile spędzić czas obserwując bogactwo ptaków gniazdujących na rozlewisku, które od zachodu otacza miasto. Ze względu na niezwykłe walory tego miejsca utworzono tutaj użytek ekologiczny. Rozlewisko Morąskie to wspaniały, dobrze zachowany ekosystem bagienny, bogaty w gatunki zwierząt i roślin wodno-błotnych. Obejmuje ono obszar 121,7 ha. Co roku w okresie migracji zlatują tutaj stada gęsi zbożowej, białoczelnej oraz gęgawej. Aż osiemnaście spośród gniazdujących tu gatunków ptaków znajduje się na liście "polskiej czerwonej księgi zwierząt" Należą do nich ptaki lęgowe: bąk, gągoł, kropelka, zielonka; sieweczka obroźna, wąsatka, okresowo: kormoran, świstun, rożeniec, błotniak, zbożowy, bielik, orlik krzykliwy, biegus zmienny, batalion, brodziec leśny, bekasik, kulik wielki, mewa mała, rybitwa białoskrzydła, rybitwa białowąsa. Wypocząć można też spacerując po lasach obfitujących w grzyby i jagody.

Dla osób, które wolą poznawać krajobraz kulturowy, miasto ma również wiele interesujących propozycji. W samym Morągu na uwagę zasługuje XV-wieczny ratusz, gotycki kościół parafialny z XV-wiecznymi malowidłami ściennymi, imponujących rozmiarów XIV-wiecznym krucyfiksem, barokowymi rzeźbionymi ołtarzami. Szczególnym jednak obiektem w kościele są wspaniałe XVIII-wieczne organy wykonane przez mistrza Obucha. Po ich renowacji, od 1997 roku, w wakacje w kościele odbywają, się "Letnie Koncerty Organowe" z udziałem najlepszych muzyków. Swoje recitale mieli tutaj miedzy innymi: Roman Perucki, Hose Maria Mas i Bonet, Viktor Lukas, John Walles, kwartet waltorniowy z Niemiec i studenci Akademii Muzycznej w Gdańsku w klasie organów prof. Peruckiego.
Godnym polecenia jest też odrestaurowany pałac Dohnów, w którym mieści się oddział Muzeum Warmii i Mazur z bogatą ekspozycją malarstwa holenderskiego z przełomu XVII i XVIII wieku, która stanowi unikalny zbiór w tej części Polski. W pałacu znajdują się też pamiątki po Herderze, najsłynniejszym Morążaninie, czołowym. przedstawicielu filozoficznej i literackiej myśli Oświecenia.
Z myślą o mieszkańcach, ale też, o przebywających w okolicy turystach i wczasowiczach Biuro Promocji Miasta i Morąski Dom Kultury w okresie wakacji organizują letnie festyny pod hasłem Dni Morąga. Poza tym w mieście i gminie odbywa się szereg cyklicznych imprez, które weszły na stałe do kalendarza imprez ogólnopolskich, takie jak: Ogólnopolski Turniej Tańca o Puchar Burmistrza Morąga, Międzynarodowy Turniej Brydża Sportowego "Warmiński", Regaty i Turniej Brydża Sportowego "O Błękitną Wstęgę Jeziora Narie", Ogólnopolski Zlot Caravaningu "Caravana na wakacje", Festiwal Piosenki Zuchowej i Harcerskiej, Festyn Majowy, Turniej Piłki Nożnej Domów Dziecka, Mistrzostwa Polski w Kendo.

Walory krajobrazowe okolicy, a także czyste środowisko sprawiają, ze miasto z roku na rok odwiedza coraz więcej turystów z Polski i zagranicy.
 

Warmia, kraina historyczna w północnej Polsce, w dorzeczu środkowej Łyny i Pasłęki, na styku kilku jednostek fizycznogeograficznych: Pobrzeża Gdańskiego, Niziny Staropruskiej, Pojezierza Wschodniopomorskiego i  Pojezierza Mazurskiego. Nazwa pochodzi od pruskiego plemienia Warmów. W pierwszej połowie XIII w. podbita przez Zakon Krzyżacki. 1243 na części terytorium Warmii utworzono biskupstwo warmińskie. Nazwa Warmia utrwaliła się dla obszaru, który obejmował terytorium biskupstwa.1251-1254 biskupi warmińscy otrzymali trzecią część diecezji jako własność dominialną, tzn. posiadali zwierzchność nad chłopami, mieszczanami i szlachtą oraz pewne uprawnienia państwowe. Początkowo siedzibą biskupstwa było Braniewo, następnie (1260-1278) Frombork, od 1512 Lidzbark Warmiński. W XIV i XV w. dochodziło do częstych zatargów pomiędzy kapitułą warmińską i Zakonem na tle obsady biskupstwa.W 2. połowie XV w. przeciwko Zakonowi opowiedziała się szlachta i mieszczaństwo Warmii, przystępując do Związku Pruskiego. W wyniku wojny 13-letniej i pokoju toruńskiego 1466 dominium warmińskie zostało inkorporowane do Korony. Wkrótce jednak, wobec braku jednomyślności pomiędzy królem i kapitułą, doszło do wojny popiej 1478-1479. Podobna sytuacja miała miejsce w dziesięć lat później, po wyborze na stolicę biskupią Ł. Watzenrode.Wśród biskupów warmińskich było wielu znanych twórców, mecenasów kultury i dyplomatów, m.in. J. Dantyszek, S. Hozjusz, M. Kromer, I. Krasicki. Z Warmią związany był także M. Kopernik, kanonik z Fromborka. Od 1772 w zaborze pruskim, odłączona od terytorium Prus Królewskich i wcielona do dawnych Prus Książęcych, nazwanych wówczas Prusami Wschodnimi (pod względem kościelnym, tak jak od 1549, podlegała nadal Rzymowi).Dobra kościelne uległy częściowej konfiskacie, wprowadzono język niemiecki jako urzędowy. W latach 30. XIX w. dążący do całkowitej germanizacji Warmii rząd pruski usunął ze szkół język polski. Mieszkańcy Warmii długo opierali się naciskom germanizacyjnym, brali czynny udział w powstaniach narodowych od powstania kościuszkowskiego 1794, po powstanie styczniowe 1863-1864.Do końca XIX w. ukazywała się prasa polska (Gazeta Toruńska, Gazeta Olsztyńska) podkreślająca łączność regionu z Polską i przyczyniając się do podtrzymywania odrębności narodowej Polaków. W wyniku plebiscytu przeprowadzonego po I wojnie światowej (11 lipca 1920), Warmia pozostała w granicach Niemiec. Powróciła do Polski w 1945.

Mazury, historyczna i etnograficzna kraina położona w północnejPolsce, w obrębie Pojezierza Mazurskiego i regionów sąsiadujących.We wczesnym średniowieczu zamieszkiwane przez plemię Prusów, w latach 1233-1238 podbitych przez Krzyżaków, którzy ich całkowicie wyniszczyli. Na terenie dawnych siedzib pruskich powstało państwo zwane Prusami Zakonnymi, a od czasów sekularyzacji zakonu krzyżackiego (1525) Prusami Książęcymi. Władzę w Prusach sprawowali książęta z roduHohenzollernów, wasale królów polskich do czasu połączenia się Prus Książęcych z Brandenburgią (1618) i utworzenia państwa o nazwie Prusy. Obecne Mazury, jako tzw. Prusy Wschodnie, stanowiły wówczas prowincję Prus.Mieszkańcami Mazur w znacznej mierze była napływowa ludność polska, głównie przybyli z Mazowsza chłopi, którzy zachowali swój język, kulturę i religię. W okresie nasilenia akcji germanizacyjnej w XIX w. Niemcy starali się zatrzeć świadomość polskiego pochodzenia miejscowej ludności, nadając jej nazwę Mazurów. Pojawiła się nazwa Mazury jako nowe określenie Prus Wschodnich. Próby germanizacji napotkały opór, w obronie polskości stanęli wybitni działacze społeczni, m.in. H.M.G. Gizewiusz, K.C. Mrongowiusz. Powstawały polskie wydawnictwa lokalne i partie polityczne o charakterze narodowym (m.in. Mazurska Partia Ludowa).

Po I wojnie światowej działacze mazurscy utworzyli w Warszawie 1919 Mazurski Komitet Plebiscytowy, który prowadził agitację za przynależnością do Polski w okresie plebiscytu w 1920. Głosowanie prowadzone w warunkach sprawowania władzy administracyjnej przez Niemców przyniosło niekorzystne wyniki, gdyż tylko trzy gminy mazurskie włączone zostały do państwa polskiego. W okresie międzywojennym działało na Mazurach szereg polskich organizacji narodowych, które po 1922 weszły do Związku Polaków w Niemczech. Prześladowania działaczy mazurskich nasiliły się po dojściu Hitlera do władzy, wielu z nich zginęło w obozach koncentracyjnych.

Po II wojnie światowej, decyzją zwycięskich mocarstw, Mazury przyznano Polsce.